نشریه خبری کافه نیوز دالاس

شتر، قورباغه، پلنگ

نگاهی به سریال قورباغه، ساخته‌ی هومن سیدی

۱,۳۴۲

- Advertisement -

هومن سیدی مسیر پیچیده‌ای در سینما از بازیگری تا کارگردانی پیموده است. بازیگری که از نقش‌های مذهبی و عرفانی در فیلمهای “یک تکه نان” و “پا برهنه در بهشت” شروع کرد و نهایتا به نقش ادم‌های به اصطلاح لاشی در فیلم‌ها و سریال‌های اخیر مثل “عاشقانه” رسید. در کارگردانی هم على رغم ساخت فیلم‌های خوش ساخت اما همیشه متهم به کپی برداری بوده و معمولا سرمایه‌گذاران کارهایش هم حاشیه‌ساز بوده، مثل سرمایه گذاری بابک زنجانی یا محمد امامی که هر دوی انها به خاطر فساد گسترده در اقتصاد فاسد ایران در زندان هستند.
اخرین کار سیدی در حوزه کارگردانی، سریالی‌ست ۱۶ قسمتی که تا کنون ۸ قسمت آن پخش شده و مجموعه‌ای از حاشیه‌ها را بوجود اورده است. از سرمایه‌گذاری یک مفسد اقتصادی که باعث شد این سریال، چند ماه اجازه نمایش نداشته باشد، تا دستمزدهای نجومی و بی‌سابقه‌ی هنرپیشه‌ها که در یک مورد ان، یکی از ستاره‌های سریال، دستمزد ماهی یک میلیارد تومان به مدت یکسال دریافت کرده است. مهمترین نکته این سریال اما هیچکدام از حاشیه‌ها و اتفاقات عجیب و غریب حول این سریال نیست، مساله این است که گران‌تربن سریال شبکه نمایش خانگی، على رغم تبلیغ و ادعای عوامل و سازندگانش، نتوانست مورد توجه و اقبال عمومی قرار بگیرد، تا جایی که با وجود پخش ۸ قسمت از سریال و انتقادات مختلف از سوى مردم و منتقدین، حالا دیگر حتی واکنش منفی هم نسبت به ان در شبکه‌های احتماعی دیده نمی‌شد و گویی که اصلا سریالی به این نام ساخته نشده است.
اما چرا این اتفاق برای قورباغه‌ای که تمام مصالح مورد نیاز یک کار پرفروش و موفق از کارگردانی هومن سیدی تا بازیگری نوید محمدزاده و پروداکشن بین‌المللی را یکجا داشت، افتاد.
واقعیت این است که کپی برداری‌های حرفه‌ای و پی در پی او از فیلمهای خارجی که فیلم به فیلم پر رنگ تر و حالا به یک روال تبدیل شده بود، به پاشنه اشیل اخرین کار سیدی تبدیل شده است.
و این کار انقدر پر رنگ اتفاق افتاده هر قسمت از سریال قورباغه کپی یه فیلم با ژانری متفاوت از قسمت بعدی شده که به راستی مثل شتر گاو پلنگ برازنده ان است.
سریالی که در یک قسمت یک تریلر مهیج مینماید و در قسمت بعدی اجتماعی می‌شود و در قسمت بعد کاملا فانتزی و کمدی و سوررئال.
حضور نوید محمدزاده هم تا اینجای کار بیشتر به کلاهبرداری می‌ماند، چرا که تصویر او به عنوان شناسنامه و نقش اصلی سریال معرفی شده ولی تا کنون فرعی ترین حضور را داشته و مجموعه نقشش تا به اینجای کار ۲۰ دقیقه هم نشده. بازی دیگر بازیگران هم انقدر متفاوت و غیر یکدست از هم در امده که که انگار هر کدامشان از سریالی یا فیلمی وارد این کار شده اند.
به نظر می‌رسد که تیم سازنده، از کارگردان تا هنرپیشه، تنها انگیزه مالی برای تولید کار داشتند و هیچ نقشه و طرح و فیلمنامه‌ای در کار نبوده.
این شاید بزرگترین اشتباه هومن سیدی و نوید محمدزاده، در دوران حرفه‌ای‌شان باشد که از قضا در ابتدای این راهند و ممکن است تاثیر منفی در اینده‌ی حرفه‌ای شان داشته باشد.
اینجاست که وقتی علاقمندان حرفه‌ای سینمای ایران فریاد می‌کشند که پول کثیف سینمای ایران را به نابودی کشانده، متوجه منظورشان می‌شویم.

- Advertisement -

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.