نشریه خبری کافه نیوز دالاس

آیا باید منتظرچک دوم کمکی بخاطر کرونا بود؟

هنگام آغاز همه گیری کرونا، خیلی از کشورها هنوز نمی دانستند باید چه کنند. ابعاد انسانی و عاطفی از یک سوی و گستره نیاز درمانی از سوی دیگر خیلی از کشورهای دنیا را غافلگیر کرد به حدی که کشورهای طراز اول دنیا نیز درگیر حوادثی شدند که شاید باورش را نمی کردند و آن را جدی نمی گرفتند.

۷۹

- Advertisement -

آغاز شیوع در کشورهایی که راستی آزمایی اطلاعاتی آنها برای بیشتر دنیا راحتتر بود مانند ایتالیا و اسپانیا، سبب شد غربی ها تازه ابعاد خطرناکی این ویروس را جدی بگیرند اما بی شک زمان زیادی را از دست داده بودند. در این میان دولت ایالات متحده بعنوان آخرین محل همه گیری، نمی بایست از رقبای خود دردنیا مانند چین، روسیه، آلمان، انگلستان و فرانسه عقب بماند.

واضح بود که درمان قطعی برای این ویروس نیست، پس همگان بر پیشگیری این بیماری تأکید می کردند. تجربه سایرکشورها مانند کره جنوبی، آلمان نشان می داد، قرنطینه بهترین راه حل است اما قرنطینه  فرای هزینه تحمیلی بسیار بر سیستم انسانی از نظر صدمات روحی، عاطفی و تغذیه ای، صدمات زیادی بر پیکره اقتصادی کشورها نیز وارد می کرد. هنگامیکه ابعاد این رکود اجباری بر اقتصاد واضح شده بود، آن هم در میانه توافق نیم بند اروپا با آمریکا و امریکا با چین، کشورها با وعده های مالی به مردم درگیر با بیماری سعی کردند کمی فشار اقتصادی بر روی اقشار گوناگون در کشورهایشان را کم کنند. اروپایی ها که سالها با معضل بیکاری و البته نرخ هزینه های تقریبن یکسان در سطح کشور روبرو بودند و روند پرداخت بیمه بیکاری و کمک ها را داشته اند، سیستم مدون تر و قوی تری از آمریکا در پرداخت های برنامه ریزی شده داشتند. اما برعکس آنها آمریکا چنین تجربه ای را نداشت و حتا در کمک اولش همگونی لحاظ نشده بود زیرا سطح هزینه های فردی در دالاس تا فردی در نیویورک با توجه به مالیات ها، قیمت کالاها و هزینه های اجاره و اقساط و قبض ها، اصلن یکسان نبوده و نیست، اما پرداخت ها بر اساس حداقل هایی صورت گرفته که بیشتر در ایالت های جنوبی آمریکا حاکم است.

در بحبوبه ورود کرونا به کشورها،همه کشورها از تمهیداتی می گفتند که در برابر این اتفاق جهانی در کشورشان پیش روی گرفته اند و این حوزه، مجالی شد برای جولان دادن و به رخ کشیدن توانمندیهای اقتصادی و مدیریتی کشورها به یکدیگر و البته با مدیریت منابع مالی و اقتصادی که حرف اول را در دنیا می زند. در این میان بی شک ایالات متحده که در همه عرصه ها پیشگام هست یا خود را پیشگام می داند، نمی بایست از دیگران کم می آورد، پس ریاست جمهوری کشور، با قدرت از کمک مالی سریع السیری سخن به میان آورد و طرح را نیز به مجلس های کشور ارائه داد و تأییدیه را گرفت تا پرداخت مستقیمی نماید به مردم آمریکا بصورت کمکی نقدی. سروصدای و هیاهو های هفته اول وورد کرونا به آمریکا را بنگریم پی به مانور های تبلیغاتی بر روی این پرداخت را می بینید. در آن زمان که بحث ژست های سیاسی و اقتصادی بود، ریاست جمهوری آمریکا وعده پرداخت های بیشتر را هم اعلان نمودند و سعی کردند اینگونه وانمود کنند که تا زمان شکست دادن کرونا در کنار مردم آمریکا از انها بخاطر سالها تلاش و کوششان در رشد کشور حمایت کرده و الان از آنها از ماحصل این همه پرکاری و مشقت می توانند بهره مند شوند. در واقع عرصه شد آزمونی از قدردانی دولت آمریکا از مردم سخت کوش و البته دچار عدم تناسب درآمد با خرج هایشان . اما عملن این اتفاق بطور درست و دقیق نیافتاد و ابعاد دیگری به خود گرفت، بگونه ای که شاید بتوان گقت دولت آمریکا در برابر مردمش نمره خوبی اصلن دریافت نکرد.

در مرحله نخست قرار بود پرداخت ها تا آخرماه مارچ صورت بگیرد، اما آمار بالای فوت شدگان و آمار بالای مبتلاهای بیماری که بیانگرپتانسیل رو به رشد فوت شدگان می شد، کمی دستگاه پرداخت را مردد کرد زیرا هر فوت شده برابر با 1200 دلار پرداخت کمتر بود برای صندق دولت، کما اینکه اکنون پس از پرداخت نیز اداره مالیات در برخی جاها مدعی شده است در حین پروسه پرداخت اگر کسی از اعضا فوت شده است و فامیلی مبلغی بابت او دریافت کرده اند، تا پایان سال آن مبلغ را بصورت مالیات کامل دریافت خواهد کرد. این انگیزه سبب شد پرداخت ها تا 15 آپریل طول بکشد، در حالیکه بیرون آمریکا همه کماکان در این اندیشه هستند که دولت آمریکا یک کمک 1200 دلاری کرده است (پس از تبدیل مالی دلار به پول رایج آن کشورها رقم از نظر آنها بالا دیده می شود، اما هزینه ها در آمریکا را مردم دنیا بی خبرند و آگاه نیستند این مبلغ در داخل آمریکا عدد درخوری نیست) در این اندیشه بودند که دستگاه حکومت آمریکا در حال حمایت مطلق از مردمش است. امری که فقط در حد یک ژست سیاسی بود.

این واقعیت که 76 درصد مردم آمریکا از یک چک حقوقی تا چک حقوقی بعدی از پس هزینه های زندگی بر نمی آیند، سیستم دولت را شوکه کرد. آنها فکر نمی کردند مردم پایین دستی با این حجم از فقر ماهانه داشته باشند.( منظور از فقر، فقرمطلق نیست، فقر در عدم کنترل حوادت ناگهانی در زندگی نوعی فقر مالی محسوب می شود که شما فقط توانمند پرداخت هزینه های رایج خود هستید و در برابر حوادت ناتوانید).

دولت دریافت که مردم کشورش حتا ذخیره مالی ندارند که از یک هفته تا هفته دیگر را سپری کنند. بسیاری منتظر تعویق در پرداخت قسط های خانه هایشان بودند تا در این دوران رکود  یا بیکاریشان برای سرمایه های اندکشان که در قلک های خانه هایشان ریخته اند اتفاقی نیافتد، اما از آن هم خبری نشد و تنها قسط برخی مناطق بسیار محدود منتقل شد به انتهای دوره پرداختی و برخی دیگر فقط در صورت عدم توانمندی در پرداخت جریمه نمی خوردند و به کردیت کمپانی ها رکورد افت نمره اعتبارشان گزارش نمی شود. کردیت کارت ها نیز همین روند را پیش گرفتند و در واقع به مردم فشار نمی اورند بر روی پرداخت ها اما کماکان بهره ها و پول هایی که باید بدهند را ماه به ماه به مبلغ اصلی بدهکاری افراد می افزایند تا مبادا متضرر شوند.

ریاست جمهوری آمریکا ژست قدرتمندی را در آغاز کار به خود گرفت که البته به دلیل آبروی آمریکا در دنیا برایشان لازم بود، اما در میان کار با خیل عظیم بیکاران نیز مواجه شد و حتا وام های کم بهره هم امیدی به بقای بسیاری از شرکت ها و ادامه کار نداد و ایشان پی بردند که اگر پرداخت دوم را نیز آغاز نمایند، شاید مردم آمریکا دیرتر به سرکارها بازگردند و برای حفظ جان خود را در خانه محدود کنند که این سبب ضرر دولت در پایان سال در هنگام دریافت مالیات ها نیز می شود. پس فقط باید کارها باز شوند. کارها باید باز شوند حتا اگر آمار سر به فلک بکشد. پس بحث باز کردن کارها را شروع کردند و حتا با برخی فرماندارها نیز رودررو شدند تا موضوع را از دوش دولت فدرال باز کرده و گردن دولت های ایالت ها بیاندازند.

اما حزب رقیب ریاست جمهوری که دموکرات ها بودند، برای آنکه بین مردم ماهیت زیبایی به خود بگیرند هر چند مطمئن بودند راه به جایی نمی برد، سنگ بزرگ که علامت نزدن است را پیشه کردند طرحی برای پرداخت ماهی 2000 دلار برای هر بزرگسال بالای 17 سال و 500 دلار برای هر فرزند زیر 17 سال تا 6 ماه و البته سقف پرداخت به فرزند زیر 17 سال تا 3 فرزند است!! توصیه ای برای دولتی که در پرداخت اولش نیز اگر راه داشت همان مبلغ را نیز به نحوی پس می گرفت. درهمان پرداخت نخست نیزسردرگمی و اشتباه بسیار مشهود است. بسیاری از کسانی که فرزند کوچک زیر 17 سال دارند مبالغی را دریافت نکردند و بسیاری نیز فرزندان بالا 17 سال خودشان را در فایل اظهار نامه مالیاتی خودشان رد کردند به همین دلیل 1200 دلار را به آن فرزند نداده اند زیرا مدعی هستند او بالای 17 سال است و می بایست مستقل مالیات رد می کرده است.

اما با هر آمریکایی که حرف بزنید، بخصوص آنها که سالها در این کشور بوده اند، می دانند اینها دعواها و ژست های سیاسی برای اعتبار و آبروی آمریکا در برابر کشورهای خارج از آمریکاست وگرنه دقت کنیم در حال حاضرهر دو طرح در یک سکوت عجیبی هستند، انگار اصلن وجود نداشتند. چرا؟ جوابی نیست. هیچ خبرگزاری حتا پوشش تکمیلی نمی دهد. درست مانند زمانی که یک سفید پوست صدها نفر را با گلوله می کشد و فقط چند روز مطرح می شود و دیگر صدایش در نمی آید که نهایت کار چی شد!

بیگمان در این زمان سیستم سرمایه داری سکان را دردست گرفته و ترجیح می دهد با حاشیه بردن بحث و خیلی موارد دیگر از پرداخت دوم شانه خالی کند و با ادعای باز شدن کارها و عدم احتیاج مردم به پرداخت دوم بعنوان کمک، از زیر بار این پرداخت بدون سروصدا شانه خالی کند، غافل از اینکه همه کارها همین امروز هم باز شوند شرکت ها بین دو تا 4 هفته دیگر حقوقی پرداخت نمی کنند چون کاری صورت نگرفته که حقوقی پرداخت کنند، تازه با دید خوشبینانه اگرشرکت ها در این میان اعلان ورشکستگی نکنند. پس عملن هر آمریکایی در صورت شروع کارها تا آخر ماه مِی یا ماه آینده حقوقی نخواهد داشت و اینجا همگان از کردیت کارت هایشان مجبورند استفاده نمایند و بدهکار بودن به سیستم یعنی نعمت برای سرمایه دا، زیرا شما بجای ابداع و اندیشیدن برای راه های بهتر برای کسب درآمد می بایست هر کاری در هر سطحی بدون در نظر گرفتن توانمندیهات بکنید آن هم درچند شغل تا بدهی به کارتهای اعتباری را بتوانید بدهید آن هم با سود های بالا 18 تا 24 درصد.

نتیجه آنکه به نظر می رسد از چک دوم خبری نباشد و فقط در این لحظات است که باید با صرفه جویی و کم کردن مخارج بدهی های پیش روی را کاهش داد، و دولت اگر تصمیمی برای پرداخت بگیرد، شاید و شاید نگرانی بیشتر از رکود اقتصادی است تا کمک اقتصادی و در واقع یاری به رونق مصنوعی اقتصاد خود می گیرد و در این میان مردم زیر فشار نیز موفق به یک نفس کشیدنی در میان این مشکلات سلامتی و اقتصادی می کشند.

- Advertisement -

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.